โดยปกติแล้วผมไม่ชอบกรุงเทพเนื่องจากจังหวะในการดำเนินชีวิตในกรุงเทพไม่เหมาะกับผม เลยทำงานได้ปีเดียวเลยกลับมาอยู่สารคามซึ่งจังหวะของสารคามเหมาะกับผมมากกว่า แต่เนื่องจากต้องไปนำเสนอผลงานวิชาการในงาน ECTI-CARD 2009 ซึ่งจัดโดย ม เกษตรฯ จึงเป็นเหตุให้ผมต้องลงกรุงเทพแบบเลี่ยงไม่ได้

โดยไปถึงเช้าวันที่ 3 พ.ค. การผจญภัยเริ่มที่หาโรงแรมยากเหลือเกิน (เนื่องจากจองโรงแรมผ่านเว็บ) แทกซี่ก็ไม่รู้จักโรงแรมกว่าจะหาได้ต้องโทรถามหลายคนรวมทั้ง bug 1113

หลังจากพักผ่อนได้สักพักตอนสายๆเริ่มออกตระเวน แน่นอนต้องไปห้างที่มีอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ เลยไปที่เซียรรังสิต (พักแถวดอนเมือง) ไปเดินได้สักพักผ่านร้านขายแผ่น CD DVD เกมส์ โปรแกรม เห็นคนยืนดูกันเยอะก็นึกว่าร้านเค้าขายดีแต่ที่ไหนได้ พอคนข้างในตะโกนออกมา “คนที่ไม่เกี่ยวข้องอย่าเข้ามา ร้านนี้โดนจำแล้ว” อ้าวเกือบงานเข้าแล้ว ก็พี่ไม่ติดป้ายไว้ว่าร้านโดนจับเราผ่านก็เลยไม่รู้ว่ากำลังเก็บหลักฐานก็นึกว่ากำลังหาแผ่นให้ลูกค้า มารู้ทีหลังว่าวันนั้นเค้าจับ CD ลิขสิทธิ์กัน ถึงว่าสิร้านอื่นๆคนขายหายไปไหน พอมาที่ ITCITY ก็ไม่มีคนขายสงสัยจะโทรบอกกันแล้ว

กลับมาที่พักเหนื่อยก็เหนื่อยแต่ต้องมาทำ slide เพื่อ present อีก (เนื่องจากก่อนหน้าคิดไม่ออกว่าจะใส่ไรดี ต้องให้ไฟลนก้นถึงจะคิดออก) ทำถึงตี 3 กว่าจะได้นอน พอถึงเวลาจะ present ค่อยข้างจะตื่นเต้น เพราะเป็นครั้งแรกในการนำเสนอผลงานในงานแบบนี้อีกทั้งห้องที่นำเสนอดันเป็นห้องใหญ่อีก ดีที่คนไม่เยอะเท่าไหร่พอทำให้ใจสงบและผ่านไปได้ด้วยดี ไม่ทำให้มหาวิทยาลัยเสียชื่อ เห่อๆ

ขากลับก็ต้องมาเจอกับการรอรถที่ทรมานอันเนื่องจากเป็นวันหยุดยาวคนกลับกันเยอะแน่นหมอชิตไปหมด ร้อนก็ร้อนมานึกได้เจอคนเยอะๆจะติดไว้หวัดหมูรึเปล่าเรา (เอ้อเค้าเปลี่ยนเป็นไข้หวัดแมกซิกันหรือ ไข้หวัดสายพันธ์ใหม่ ไปแล้วเนื่องจากเดี๋ยวหมูราคาตก) และก็ยังมาเจอเรื่องที่ไม่คิดว่าจะได้เจอ ตอนรถเข้ามาที่ท่ารถเป็นรถ กรุงเทพ – อุดร� คนขับลงมาก็บอกไปอุดร แต่คนขายตั๋วบอกว่ารถไปสารคามเอาหล่ะสิ โชคดีที่คนขับกับคนขายตั๋วคุยกันก่อนไม่งั้นซวย ซื้อตั๋วสารคาม แต่จะได้ไปลงอุดร

กว่าจะกลับถึงสารคามก็ตี 5 เช้าวันที่ 5 กลับมาถึงนอนเป็นตายงานการไม่ได้ทำ